uit Alja Spaan, ‘de dagelijkse oefening van het verdwijnen’, een essay van de J.C. Bloemstichting, juni 2026
“Een dichter bij een eenzame uitvaart doet in wezen iets wat ook haar poëzie doet: aanwezig zijn namens de taal op het moment dat iemand anders dreigt te verdwijnen zonder getuige. Het gedicht is dan geen versiering. Het is een laatste vorm van menselijkheid.”
Vanaf 16 juni 2026 hebben wij een nieuwe Facebookpagina. Als u helemaal onderin onze hoofdpagina in de zwarte balk op het blauwe...
foto © Silbersee Donderdag 26 februari 2026 is de theatervoorstelling All the Lonely People, gebaseerd op de eenzame uitvaart-verhalen van...
Marcel van den Tooren, Maarten de Rooij en Koen van Driel hebben een crowdfundingsactie in het leven geroepen om de documentaire Rust in...